Wyrównywanie drużyn i dlaczego jest domyślnie wyłączone
Wyrównywanie składów według oceny umiejętności jest dostępne per sesja, z podanym progiem — i z podanym powodem, dla którego domyślna rotacja w ogóle nie patrzy na oceny.
Domyślnie oceny nie są brane pod uwagę
Przy normalnie działającej rotacji automatycznej ocena umiejętności nie ma żadnego wpływu na to, kto gra ani kto z kim. Algorytm pracuje wyłącznie na historii gry — kto z kim grał, kto przeciwko komu, komu należy się czas na korcie, kto właśnie zagrał dwie gry pod rząd.
To jest decyzja, a nie przeoczenie, i warto powiedzieć to wprost, bo większość narzędzi w tej kategorii robi odwrotnie.
Reguła
Wyrównywanie umiejętności to ustawienie sesji. Gdy jest wyłączone, rotacja jest całkowicie ślepa na oceny: ten sam skład daje te same gry niezależnie od tego, czy ktokolwiek ma w ogóle ocenę.
Dlaczego domyślnie wyłączone
Wyrównane drużyny i różnorodność par ciągną w przeciwne strony, a napięcie między nimi nie jest marginalne. Wyrównywanie według oceny systematycznie łączy najmocniejszego gracza z najsłabszym dostępnym. Zastosowane do każdej gry powoduje, że mocni nigdy nie grają ze sobą, a słabsi nigdy ze sobą — co usuwa z wieczoru dużą część możliwych par.
To podkopuje sens samej rotacji. Celem jest wieczór, w którym każdy gra z każdym; trwałe łączenie po sile to zachowanie ligowe, które dodatkowo czyni hierarchię ocen widoczną i niezmienną na korcie w każdej rundzie. Osoba, która zawsze jest mocniejszą połową, to zauważa — i tak samo osoba, która zawsze jest tą drugą.
Jest też argument z danych. Ocena jest lokalna dla klubu, jest zamrożona na wartości z momentu startu sesji, a nowy członek zaczyna od wartości domyślnej, a nie zmierzonej. Twarde wyrównywanie na oszacowaniu, które jeszcze się nie ustabilizowało, utrwala to, co to oszacowanie pomyliło.
Nic z tego nie jest argumentem, że wyrównane gry są złe — klub, który chce wyrównanych gier, powinien to włączyć i wiele klubów tak robi. To argument o tym, co ma się dziać, gdy nikt nie wyraził preferencji.
Co się dzieje po włączeniu
Wyrównywanie nie zastępuje kolejności opartej na różnorodności. Wkracza tylko wtedy, gdy podział preferowany przez różnorodność dałby grę jednostronną.
Reguła
Weź czwórkę wybraną przez rotację i uszereguj trzy możliwe podziały na dwie pary według różnorodności. Jeśli podział z pierwszego miejsca ma różnicę średnich ocen drużyn nie większą niż 150 punktów na stronę, zostaje użyty bez zmian, a oceny nie są w ogóle konsultowane. Jeśli jest większa, rozważane są pozostałe podziały mieszczące się w 150 punktach, wciąż w kolejności różnorodności. Dopiero gdy żaden podział nie mieści się pod progiem, wygrywa podział najbardziej wyrównany.
Różnica 150 punktów na stronę odpowiada mniej więcej układowi 70/30. Poniżej gra jest walką; powyżej wynik jest w dużej mierze rozstrzygnięty przed pierwszym serwisem.
Gdy wyrównywanie faktycznie nadpisze podział preferowany przez różnorodność, skład to pokazuje — powód przy tej grze wskazuje wyrównanie ocen zamiast powodu, który podałby algorytm różnorodności.
Wyrównywanie zmienia układ par wewnątrz czwórki; nie zmienia tego, którzy czterej gracze są na korcie. O tym, kto gra, decyduje rotacja na podstawie pokrycia i czasu gry, zanim wyrównywanie w ogóle dojdzie do głosu — więc włączenie go nie może zebrać mocnych graczy na jednym korcie.
Porównanie używa oceny, jaką gracz miał w momencie dołączenia do sesji, a nie wartości zmieniającej się w trakcie wieczoru. Długa sesja celowo rozjeżdża się z bieżącymi ocenami, żeby gry dobierane o 21:00 były oceniane na tej samej podstawie co gry o 19:00.
Zobacz też Jak działa ocena umiejętnościOcena umiejętności — przegląd