Jak działa ocena umiejętności

Każdy zaczyna od 1500. Po każdej zakończonej grze obie drużyny są porównywane po średniej ocenie, z tego porównania wynika oczekiwany rezultat, a przekazywane punkty to różnica między rezultatem oczekiwanym a tym, co faktycznie się stało.

Oceny są lokalne dla klubu. Ta sama osoba w dwóch klubach ma dwie niezależne oceny i nigdy nie są one łączone ani uśredniane — bo jedyne, co ocena znaczy, to jak ktoś wypada na tle ludzi, z którymi faktycznie gra.

Współczynnik K określa, jak mocno pojedynczy wynik może przesunąć ocenę. Nowi gracze przesuwają się szybciej, żeby szybko dojść do realnej wartości; gracze ustabilizowani wolniej, żeby jeden słaby wieczór nie przekreślił sezonu.

Wartość zastosowana do gry to średnia z indywidualnych współczynników czterech graczy, więc gra między czterema ustabilizowanymi graczami przesuwa mniej niż gra z udziałem dwóch nowych.

Licznik rozegranych gier obejmuje wszystkie formaty, także te, które same nie ruszają ocen — klub z wyłączonym liczeniem singli i tak widzi, że te gry przesuwają gracza między progami K.

Gra deblowa ma jeden wynik i czterech graczy, więc obliczenie musi zdecydować, do kogo ten wynik należy. Należy do pary.

1. Siła każdej strony to średnia ocen jej dwóch graczy przed tą grą, po uwzględnieniu wszystkich wcześniejszych gier.
2. Oczekiwany wynik wynika z porównania tych dwóch średnich.
3. Współczynnik K to średnia z indywidualnych współczynników K wszystkich czterech graczy.
4. Obaj gracze zwycięskiej strony zyskują dokładnie tyle samo, a obaj z przegranej strony tracą dokładnie tyle.

Nie ma próby przypisania większej zasługi jednemu z partnerów. Gracz z oceną 1700 i gracz z oceną 1300 po tej samej stronie zmieniają się o tyle samo punktów, niezależnie od tego, kto pociągnął grę — wynik tego nie mówi.

Ktoś, kto wcześniej nie grał w klubie, zaczyna od 1500. Dopóki nie rozegra wystarczająco wielu gier, wyniki z jego udziałem są liczone względem tej wartości startowej, a nie zmierzonej.

Obliczenie używa oceny każdego gracza sprzed gry. Wyrównywanie drużyn, gdy klub je włączy, porównuje natomiast oceny z momentu dołączenia do sesji, więc pod koniec długiego wieczoru obie wartości mogą się różnić.

Twoja para ma średnio 1490. Para po drugiej stronie siatki ma średnio 1580. Cała czwórka jest średnio doświadczona, w przedziale od 10 do 29 gier.

Pokonanie mocniejszej pary jest warte więcej niż pokonanie równej, a przegrana o włos z mocniejszą parą wciąż kosztuje punkty — różnica wyniku nie jest pocieszeniem. Te liczby wylicza ta sama funkcja, którą aplikacja uruchamia po prawdziwej grze, a nie są wpisane na tej stronie, więc nie mogą rozjechać się z silnikiem.

Wzór oceny jest wersjonowany, a każda sesja dostaje stempel wersji obowiązującej w chwili jej utworzenia. Historia jest przeliczana według własnego stempla, a nie według dzisiejszych reguł.

Obecny wzór jest trzeci z kolei. Powstał po przeglądzie zmienności, który wykazał, że użycie różnicy punktowej w poprzedniej wersji powodowało wahania ocen na wynikach, które nie różniły się istotnie. Daje wahania mniej więcej o 30% mniejsze od pierwotnego, w tej samej skali.

Ponieważ stempel jest na sesji, a nie na klubie, klub działający od kilku sezonów ma historię pod więcej niż jednym wzorem. Tabele sezonowe przeliczane są od wspólnej podstawy, żeby pozostały wewnętrznie porównywalne; tabela wszech czasów to narosła księga i nie jest wyliczana od nowa.

Zobacz też Sezony, wyścig punktowy i nagrody · Osiągnięcia — przegląd