Frekwencja, aktywność i historia sesji

Każdy wieczór klubowy zapisuje datę, obiekt, liczbę kortów, ustawienia rotacji, pod którymi działał, skład, każdą rozegraną grę z wynikiem oraz zmianę oceny, którą ta gra wywołała.

Sesję można edytować przez krótki czas po jej zakończeniu — trzy dni dla sesji prowadzonej na żywo, jeden dzień dla wprowadzonej po fakcie — potem zostaje zamknięta. Administratorzy klubu mogą wydłużyć to okno dla swojego klubu. Zamknięcie istnieje po to, żeby statystyki przestały się ruszać pod ludźmi.

Kluby zbierają nazwiska. Skład oddziela osoby, które obecnie przychodzą, od tych, które odpłynęły, żeby tabele i algorytm doboru nie były zaśmiecone graczami, którzy odeszli miesiące temu.

Dwa warunki, a nie jeden, bo każdy z osobna źle odczytuje klub. Sam czas oznaczyłby wszystkich podczas wakacyjnej przerwy, kiedy nikt niczego nie opuścił. Same opuszczone sesje oznaczyłyby regularnego gracza po dwutygodniowym urlopie w klubie grającym trzy razy w tygodniu. Wymaganie obu sprawia, że reguła skaluje się z tym, jak często klub faktycznie gra — około sześciu opuszczonych sesji w klubie cotygodniowym, trzech w klubie co dwa tygodnie — i nie oznacza nikogo, gdy klub ma przerwę.

Ktoś, kto dołączył, ale jeszcze nie zagrał, liczony jest od dnia dodania, a nie od nigdy — nowy członek dostaje więc ten sam okres karencji co wszyscy, zamiast być oznaczonym jako nieaktywny od razu po dołączeniu.

Administrator klubu może zastąpić regułę domyślną prostym progiem — nieaktywny po określonej liczbie opuszczonych sesji, od 2 do 50. Taki próg ignoruje upływ czasu i liczy wyłącznie nieobecności.

Tak czy inaczej wyliczane jest to z frekwencji przy odczycie, a nie zapisywane jako status, więc samo się koryguje: kto wraca po dwóch miesiącach, jest znowu aktywny w momencie, w którym zagra, bez żadnego kroku administracyjnego.

Łagodniejsze przypomnienie „dawno niewidziany” na ekranie głównym celowo nie używa tej reguły. Działa na słabszym warunku — dwie zakończone sesje opuszczone z rzędu — bo zachęta, żeby zapytać kogoś, co słychać, powinna pojawić się wcześniej niż moment, w którym warto usunąć go z tabeli.

Takie oznaczenie nikogo nie usuwa, nie kasuje historii i nie wyklucza z rotacji. Lista przy starcie sesji przesuwa nieaktywnych na dół i grupuje ich, ale nigdy nie odfiltrowuje. Jeśli ktoś taki wejdzie do hali, jest dodawany do wieczoru i gra jak każdy inny.

Zobacz też Jak rotacja dobiera gry · Sesje na żywo — przegląd · Zapisy na sesje — przegląd

Każda zakończona sesja zostaje dostępna, ze składem, grami i wynikami w stanie, w jakim były. Historię można filtrować po sezonie, obiekcie i trybie rotacji, pod którym wieczór działał, więc da się obejrzeć tylko te wieczory, które używały danego ustawienia.

Na poziomie gracza profil pokazuje każdą sesję, w której składzie był, w których z nich faktycznie zagrał, i jego bilans z danego wieczoru.

Historia nie jest kasowana ani wygaszana. Sesje starsze niż okno edycji klubu są tylko do odczytu, a nie usuwane.

Obok historii poszczególnych sesji widok klubu wylicza frekwencję każdego gracza, najczęściej i najrzadziej obecnych, łączną liczbę zakończonych sesji i gier, udział singli w grze klubu oraz bilanse par.

Wyliczane jest to dla bieżącego sezonu i dla całej historii, a obie wartości trzymane są osobno, zamiast wyprowadzać jedną z drugiej.

Sesje międzyklubowe są wyłączone ze zbiorczych statystyk klubu. Wieczór rozegrany z innym klubem liczy się graczom, którzy w nim brali udział, ale nie wchodzi do statystyk klubu gospodarza.